Periode Marianne & Sonja – jan. ’08 t/m okt. ’08

Sonja & Marianne Sonja & Marianne

Oktober 2008


Hallo allemaal,

De inwerkperiode van Dana&Roos is al gestart, dus is het tijd voor een afsluitend stukje over onze periode. Negen maanden vliegen voorbij en in de tussentijd hebben we veel kunnen doen hier en hebben wij zelf ook heel veel geleerd.
Bij het weeshuis Alma is de bouw van het nieuwe therapiegebouw gestart en is de fundering gelegd. Wij hebben zelfs even mogen meehelpen met het cement storten in het zwembad! Alma krijgt straks namelijk een klein zwembadje met verwarmd water wat erg goed is voor de spastische kinderen! De tweeling, Yatan en Yahut, die in januari ondervoed op Alma kwamen wonen, kunnen nu vrolijk rondlopen en brabbelen er vrolijk op los. Yosi’s nieuwe rolstoel is zo goed als klaar en ze krijgt beenspalken om ergere vergroeiing van haar voeten te voorkomen. Hendra’s handspalk is iets verbeterd, maar het is zo’n sterke jongen dat hij hem elke keer krombuigt. Een nieuw projectje voor Dana en Roos dus!

page25_2

Op dinsdagmiddag komen er kinderen van buitenaf op Alma. Er is nu een nieuw kindje, Eric, een jongen van bijna twee jaar. Hij heeft een torticolis. Een vergroeiing van de cervicale wervelkolom en een disbalans en verkorting van nekspieren.
Umpur is een jongen van 18 die vlakbij Alma woont en sinds een paar maanden een dwarslaesie heeft door een motorongeluk. Wij hebben hem en zijn ouders een aantal adviezen gegeven, maar helaas ligt hij op dit moment in het ziekenhuis. De therapie is dus nog even uitgesteld. Doktoren geven weinig informatie over ziektebeelden en diagnoses. Ouders en patiënten zelf weten dus niet eens wat er met hen aan de hand is. We zijn al begonnen aan een training over dwarslaesie voor de zusters van Alma die hem straks ook gaan behandelen.

page25_3

Met de Yayasan (het bestuur) van de SLB (speciale school) hebben we goed contact. We hebben ze als afscheid een Idul Fitri (suikerfeest) pakket gegeven waar o.a. een gezondheidsboek in zat. Samen met de directrice hebben we afgesproken dat er ook kinderen van buitenaf naar de fysiotherapie op de SLB mogen komen. Pak Danang en ibu Yayam, de fysiotherapeuten in opleiding, doen erg hun best. Daarnaast zijn veel leraren na onze training over snoezelen erg geïnteresseerd.

Bella is een meisje van zeven jaar die wij hebben ontmoet op de Puskesmas. Zij heeft een diplegie en kon hierdoor niet lopen. SOMOI heeft een groot gedeelte van de operatie en de beenspalken voor haar gesponsord. Op dit moment zijn we bezig met het revalidatieproces.
page25_4

Regelmatig gaan we op huisbezoek bij kinderen van de puskesmas om beter contact met de families te krijgen en om te kijken naar de thuissituatie. Samen met Dana en Roos zijn we o.a. op huisbezoek gegaan bij Ramadan (11 jaar, slappe spierspanning t.g.v. hersenvliesontsteking) die nog steeds erg blij is met zijn rolstoel. We zijn ook bij Fitri (11 jaar, CP spastische quadriplegie) langs geweest waarmee het een stuk beter gaat!

page25_5

Ons werk voor SOMOI in Indonesië zit er nu op. Straks in januari gaan wij het bestuur in Nederland versterken.
Iedereen ontzettend bedankt voor jullie steun aan ons en aan SOMOI op wat voor manier dan ook!
We kijken terug op een geweldige en leerzame tijd hier. We zullen alle lieve en gastvrije mensen en kinderen gaan missen.
We wensen Dana en Roos ontzettend veel succes en plezier. We weten zeker dat SOMOI hier in goede handen wordt overgedragen en dat zij er ook een succes van gaan maken!


Even voorstellen.

Wij zijn Sonja Dekker (22 jaar) en Marianne Verhage (24 jaar) en sinds 14 januari verblijven en werken wij in Pontianak. Wij zijn beiden in juli 2007 afgestudeerd; Sonja als ergotherapeute en Marianne als fysiotherapeute.

Voor vertrek hebben wij een aantal sponsoracties georganiseerd. Een van de sponsoracties was een loterij die maar liefst 1384 euro heeft opgebracht. Verder zijn er twee Indonesische etentjes en een sponsorfeest georganiseerd met beide een opbrengst van 800 euro. Daarnaast zijn er
diverse collectes gehouden en vele donaties gedaan, waaronder twee laptops door de CAIW in het Westland. We zijn hier heel erg blij mee! Ontzettend bedankt voor al deze giften. Wij zullen het geld hier namens SOMOI goed besteden.

We wonen in het centrum van Pontianak in een mooi en veilig huis. Pontianak ligt midden op de evenaar en het is een warme, drukke stad.
De meeste bewoners rijden hier op een brommer en verkeersregels kennen ze hier niet echt. Ook wij wagen ons elke dag naar het werk op een brommer door dit chaotische verkeer. We gaan nooit op stap zonder onze kamus (woordenboekje), want elke dag leren we er weer een paar Indonesische woorden bij.
We werken op drie verschillende plekken, namelijk: het weeshuis Alma, een puskesmas (gezondheidscentrum) en een SLB (speciale school voor gehandicapte kinderen). Ook is er ruimte voor het behandelen van kinderen buiten deze werkplekken. We geven therapie aan kinderen, adviezen aan ouders/verzorgers en trainingen aan fysiotherapeuten en andere belangstellenden. Daarnaast helpt SOMOI waar nodig met het regelen en sponsoren van aanpassingen/hulpmiddelen en operaties.

Alma
Sinds januari 2006 werkt SOMOI op Alma 1, een van de twee weeshuizen van Bhakti Luhur in Pontianak. In dit weeshuis geven we drie keer per week therapie aan kinderen met een lichamelijke of meervoudige handicap.
Snoezelen is een nieuw onderdeel van de therapie. Dit hebben Corine en Miriam opgezet en wij breiden dit verder uit. Snoezelen is voor kinderen met sensorische integratieproblemen. Allerlei soorten prikkels bieden we aan, zoals muziek, lichtjes, geur en tastprikkels.
Kinderen die een slappe spiertonus hebben en dus heel passief zijn, hebben veel baat bij de actieve vorm van snoezelen. Andersom werkt snoezelen ontspannend voor kinderen die een hoge spiertonus hebben en spastisch zijn. Het is erg leuk om te zien hoe de kinderen hierop reageren.
Eén dag in de week is de fysiotherapieruimte beschikbaar voor kinderen van buitenaf. Op dit moment komt er maar één kindje, Frido. De komende tijd gaan we op zoek naar gehandicapte kinderen in de buurt die onze hulp nodig hebben.

SOMOI werkt nu al twee jaar op Alma en het gaat heel goed met de therapie. Op dit moment zijn we bezig om de puntjes op de ‘i’ te zetten, zodat de therapeuten daar straks zonder SOMOI zelfstandig de therapie kunnen handhaven. Naast Alma 1 wordt eind 2008 een nieuw therapiecentrum gebouwd waar nog sponsors voor nodig zijn.

Puskesmas
Een puskesmas (gezondheidscentrum) is een plek waar mensen voor weinig of geen geld medische hulp kunnen krijgen. In een puskesmas werken professionals, zoals een arts, tandarts en verpleegkundigen. Ook SOMOI heeft hier een ruimte voor fysiotherapie. We werken hier twee dagen per week. Op dit moment behandelen we hier twee kinderen; Ramadan en Fitri. Ramadan is 8 jaar en heeft een hersenbeschadiging opgelopen toen hij een paar jaar oud was. Hij heeft net een rolstoel van SOMOI gekregen, zodat hij makkelijker buiten huis kan komen, en dus ook makkelijker naar de therapie. We zien dat Ramadan een kleine vooruitgang boekt naarmate hij ons beter kent en ons meer leert vertrouwen. We leren hem lopen en proberen zijn grove en fijne motoriek te verbeteren.
Fitri is een meisje van 7 jaar. Fitri is al een tijd onder behandeling, maar jammer genoeg gaat haar gezondheid achteruit. Ook Fitri heeft hersenletsel opgelopen en haar lichaam is erg vergroeid. Haar beide heupen zijn uit de kom en ze kan alleen maar liggen of zitten in een buggy. Een operatie is overwogen, maar daar is Fitri te zwak voor. Op dit moment bewegen wij Fitri door en zijn we op zoek naar beter kussenmateriaal om een decubituswond op haar stuit te voorkomen. We geven daarnaast veel adviezen aan de moeder van Fitri. O.a. over het afwisselen in houding, het nut van bewegen en het eten van meer vitamines i.p.v. alleen maar witte rijst.
Omdat er maar twee kinderen zijn, zal de komende tijd de nadruk liggen op het promoten van de therapie en het zoeken naar andere gehandicapte kinderen.

SLB
De SLB is een school voor bijzonder onderwijs. Het is een islamitische instelling maar is ook toegankelijk voor kinderen van elke religie / afkomst. De school is oorspronkelijk opgericht voor mentaal gehandicapte kinderen, maar er zijn ongeveer tien kinderen met een lichamelijke handicap. Deze kinderen behandelen wij samen met twee leraren twee maal per week. Deze leraren leiden wij op tot ‘fisioterapis’. Ze leren van ons, maar wij leren op onze beurt ook weer dingen van hen.
Er is een speciale ruimte voor de ‘fisioterapi’ ingericht en sinds kort ook een kleine, maar erg mooie snoezelruimte. Een loopbrug en een ballenbak zijn in de maak!
Met de kinderen worden grof- en fijnmotorische oefeningen gedaan, ze worden door ons doorbewogen en er wordt met ze gesnoezeld. Daarnaast kijken we of de kinderen aanpassingen/hulpmiddelen nodig hebben, zoals een spalk of looprek. Zo is er bijvoorbeeld afgelopen maand een spalk aangemeten voor Suci, een meisje met een halfzijdige verlamming.

Naast het geven van therapie snuiven we een heleboel cultuur op en genieten we volop van het Indonesische leventje.

Veel liefs en tot de volgende update over onze werkzaamheden!

Sonja & Marianne

Leave a Reply