Periode Luuk & Iris – juni ’14 t/m maart ’15

1240352_853562724668582_5030338938601987005_n

 

5 maart 2015

Sociaal jaarverslag 2014 online

Bekijk hier het sociaal jaarverslag van 2014 en lees waar SOMOI allemaal aan werkt in Indonesië en wat het al bereikt heeft!

Sociaal jaarverslag 2014

10 februari 2015

De resultaten van 2014

Resultaten SOMOI 2014

10 februari 2015

Bestuursleden gezocht!

SOMOI is op zoek op naar enthousiaste personen die zich zouden willen inzetten in het bestuur. Zoek jij een uitdaging en wil je wat goeds doen met je tijd? Stuur dan een mailtje naar info@somoi.nl!

joinus

07 december 2014

Jaarkalender 2015

SOMOI heeft mooie kalenders ontwikkeld voor 2015. Deze zijn nu te koop voor € 15,- (exclusief verzendkosten) waarbij de opbrengsten ten goede komen voor het project!

Ja, ik wil graag zo’n kalender!

Kalenders 2015

02 december 2014

Filipho

Eind juli maakten wij kennis met Filipho.  Filipho is een 8 jarige jongen met Duchenne spierdystrofie. Dit is een aandoening die ervoor zorgt dat spierweefsel wordt afgebroken, wat leidt tot een geleidelijke afname van spierkracht. Ook gaat deze aandoening vaak gepaard met spierverkortingen.  Voor Filipho betekent dit dat activiteiten zoals lopen steeds meer moeite kosten en na verloop van tijd niet meer mogelijk zijn. Meestal belanden jongens zoals Filipo al voor hun 12de  levensjaar in een rolstoel. Spierdystofie is niet te genezen, wat betekend dat wij als therapeuten Filipho alleen kunnen ondersteunen in het proces van achteruitgang. Middels oefeningen proberen we de achteruitgang van zijn spieren te vertragen. En met hulpmiddelen zijn kwaliteit van leven zo hoog mogelijk te houden. Momenteel kan Filipho nog lopen maar dit houdt hij niet lang vol, daarnaast is vooral  opstaan erg moeilijk voor hem.

Filipho met ouder en rollator

Omdat Filipho op meer dan twee uur rijden van Sintang woont kan hij niet wekelijks naar therapie komen. Daarom hebben de eerste behandelingen vooral in het teken gestaan van het aanleren van oefeningen die Filipho met zijn ouders thuis kan doen. We hebben met Filipho en zijn ouders stretchoefeningen doorgenomen die spierverkortingen tegen moeten gaan. En adviezen gegeven over manieren waarmee fysieke fitheid zoveel mogelijk behouden kan blijven.

In de eerste behandelingen constateerde we al dat stretchoefeningen alleen niet voldoende zijn om spierverkorting in de kuiten tegen te gaan. Daarom hebben we besloten dat Filipho nachtspalken nodig heeft die verdere verkorting tegen gaan. De maten voor de spalken zijn door ons opgemeten en door revalidiecentrum Sabatu in Pontianak zijn de spalken vervaardigd. Toen  Filipho langs kwam op therapie om de spalken op te halen zagen wij dat het lopen, ten opzichte van de vorige behandelingen, verder verslechterd was. Daarom hebben wij besloten dat wij niet langer konden wachten met het inzetten van een hulpmiddel. Omdat Filipho nog wel kan lopen is besloten hem een rollator te geven. In Sintang zijn er echter geen plekken waar een rollator kan worden aangeschaft. Deze moet door lokale mensen worden gefabriceerd. Na alle maten te hebben opgenomen en een schets te hebben gemaakt van de rollator zijn wij langs een aantal bengkels (laswerkplaatsen) gegaan. Toen we een bengkel gevonden hadden die deze klus op zich wilde nemen moesten we wel nog zelf op zoek naar een viertal wielen. Met de tientallen kleine Chinese doe-het-zelf zaakje, geen probleem zou je verwachten. Helaas bleek net de maat wielen die wij zochten onvindbaar. Na meer dan 20 winkels te zijn langsgegaan hadden we eindelijk een winkeltje gevonden waar ze de juiste maat hadden. Hiermee kon de bengkel de rollator afmaken. Wel was er nog een laatste aanpassing nodig. We wilde namelijk een zitje op de rollator die Filipho kan gebruiken als hij moe is. Bij de bengkel konden ze deze niet maken. Maar het was een ideale klus voor Bas, een lokale timmerman in dienst bij broeder Piet. Hij heeft een opklapbare zitting gemaakt, waardoor Filipho veilig kan lopen maar als hij moe is even kan gaan zitten. Nadat ook dit klaar was kon Filipho een maand na zijn laatste bezoek de rollator komen ophalen. En hij is er heel erg blij mee!

de juiste wielen zijn gevonden

de rollator is klaar (1)          de rollator

Onze betrokkenheid bij Filipho is hiermee echter niet afgelopen. Zoals eerder beschreven zullen zijn fysieke mogelijkheden steeds verder achteruit gaan en zal hij binnen korte tijd in een rolstoel belanden. Helaas is het niet mogelijk een kinderrolstoel in Indonesie te bestellen of te laten maken. Dit betekent dat er een rolstoel uit Nederland moet komen. Dit kost uiteraard een hoop geld. Zonder sponsoren is het realiseren hiervan niet mogelijk.

Je kan ook zitten op de rollator

 

02 november 2014

Ons eerste kampung bezoek

Ons eerste kampung bezoek zit er al weer op! Vorig weekend hebben we een korte trip gemaakt naar Sepauk, een dorp op twee uur rijden van Sintang. In Sepauk werden wij ontvangen door Lily, een lokale fysiotherapeut die hier een eigen praktijk wil starten. Lily is al eens eerder bij therapie in Sintang komen kijken en gaf toen aan dat zij graag met kinderen wil gaan werken. Vandaar ons voorstel om haar in Sepauk op te zoeken en gezamenlijk een aantal huisbezoeken te doen. Op deze wijze kunnen we beide kennismaken met kinderen die zij mogelijk in behandeling neemt. Indien noodzakelijk, kan zij ons consulteren voor vragen rondom de behandeling. Naast de huisbezoeken heeft Lily met de lokale pastoor afgesproken dat wij tijdens de kerkdienst op zondag een korte presentatie over SOMOI en fysiotherapie kunnen geven om te lokale bevolking hierover te informeren.

met pastoor

Zondagochtend stond als eerste onze presentatie in de kerk op het programma. Een hoop nieuwsgierige blikken toen er twee bule’s, oftewel blanken, de kerk binnen kwamen om de dienst bij te wonen. Aan het eind van de kerkdienst hebben wij  onze presentatie kunnen houden. Na het gebruikelijke handen schudden en met mensen op de foto gaan bleek onze presentatie ook direct zijn vruchten af te werpen. Een vrouw vertelde ons over een vriendin die een gehandicapt kind heeft. Wij hebben gelijk voorgesteld om bij haar langs te gaan.

katholieke kerk

Na de dienst zijn we daarom gezamenlijk naar het huis van haar vriendin gegaan. Daar maakten we kennis met Michel, een 5-jarig meisje met ernstige spasticiteit in haar hele lichaam, ten gevolgen van gele koorts (hepatitis) op babyleeftijd.  Michel kan door de spasticiteit en de daarbij reflexmatige strek bewegingen niet zelfstandig rechtop zitten. Ze brengt daarom het grootste gedeelte van de dag liggend op de grond door. Samen met Lily hebben we de ouders geïnformeerd en geadviseerd over trainingen van hoofdbalans en rompbalans. Met Lily, die tevens als goede tolk fungeerde, hebben we zo een goede start van een fysiotherapeutische behandeling kunnen maken. Lily gaat de komende weken met dit meisje aan de slag.

Michel               michel (2)

Een tweede patiënt bleek van een geheel andere categorie. De 9-jarige Ilham is een stoere jongen die net als zijn vriendjes houdt van voetballen. Alleen als je zijn voeten ziet zou je helemaal niet verwachten dat Ilham kan lopen, laat staan voetballen. Ilham heeft  al vanaf zijn geboorte klompvoeten (voeten die erg naar binnen staan). Omdat zijn ouders dachten dat hier niets aan gedaan kon worden zijn zij nooit met hem naar een dokter gegaan. Een behandeling ter correctie van de stand, die in Nederland normaal 3 maanden na de geboorte gestart wordt, is bij Ilham nooit gedaan. De stand van zijn voeten hebben Ilham er niet van weerhouden zelf te leren lopen. Ilham; ‘Mijn enige probleem is dat als ik buiten loop ik last van mijn voeten krijg door alle de stenen op straat’ .  Dit is ook niet verwonderlijk als je bedenkt dat Ilham nog nooit in zijn leven schoenen heeft gedragen aangezien deze niet passen.  De flinke oedeembulten die hij in de loop der jaren heeft ontwikkeld zijn hiervan het pijnlijke bewijs. Omdat Ilham eigenlijk alles kan wat ‘’normale’’ jongens kunnen. Is een fysiotherapeutische behandeling voor hem niet noodzakelijk. Wel gaan we kijken of we het lopen voor hem wat kunnen vergemakkelijken en minder pijnlijk kunnen maken. Hiervoor zullen de therapeuten van SOMOI in consult gaan bij revalidatiecentrum Sabatu om de mogelijkheden van een operatie te bespreken en om in ieder geval speciale schoenen voor hem aan te laten meten.  Indien nodig zal SOMOI ook deze familie financiële steun bieden bij het aanschaffen van deze speciale schoenen.

Ilham                      voeten Ilham

02 oktober 2014

Update uit Sintang

We zijn inmiddels al weer 3 maanden aan het werk in Sintang en er is sinds ons vorige bericht ontzettend veel gebeurd .

De promotie van fysiotherapie begint zijn vruchten af te werpen. Na een aantal presentaties in Kampungs (kleine dorpjes) rondom Sintang en door de contacten met de lokale pastoren en dokters aan te halen. We hebben weer een hoop nieuwe patienten. foto sifa         SAMSUNG CAMERA PICTURES

Ook onze meest trouwe patientjes blijven met veel plezier naar de therapie komen. Zo gaat Veren  goed vooruit, zeker sinds ze een nieuwe spalk heeft. Deze heeft Somoi voor haar aangemeten en door een Sabatu (revalidatiecentrum in Kalimantan) laten vervaardigen. Met de spalk kan Veren inmiddels nagenoeg zelfstandig traplopen. Ook zijn de spieren in haar benen een stuk sterker, mede door de hydrotherapie.

SAMSUNG CAMERA PICTURES

We hebben kennisgemaakt met een fysiotherapeut uit Sepauk, wat 2 uur rijden van Sintang ligt. We gaan haar helpen met de promotie van kinderfysiotherapie, zodat er nog meer kinderen geholpen kunnen worden. Hiervoor gaan we binnekort naar Sepauk om presentaties te geven. Samen met haar en de lokale pastoor gaan we ook een aantal nieuwe patientjes bezoeken. Deze kunnen vervolgens bij haar in therapie blijven.

foto lily

We hebben afscheid genomen van de 15 dokters die hun internship in Sintang deden. Zij hebben SOMOI veel geholpen in met name de Puskesmas. Eerst was onduidelijk of er nieuwe dokters zouden komen, maar onlangs gehoord dat er in oktober een nieuwe groep komt!

SAMSUNG CAMERA PICTURES

30 september 2014

Voorverkoop Benefietconcert van start

Vrijdag 17 oktober organiseren Harmoniekapel Crescendo, de Flora Brass en Stichting SOMOI een benefietconcert. Tijdens deze avond zullen wij u twee keer drie kwartier vermaken met mooie muziek en zullen de beide orkesten gezamenlijk afsluiten. Met dit concert willen we op een leuke manier geld inzamelen voor Stichting SOMOI.

SOMOI zet zich al 25 jaar in voor kansarme gehandicapte kinderen in Indonesië, dit doen zij door elke 9 maanden 2 oefentherapeuten naar het project te sturen. Zij geven daar therapie, helpen de lokale bevolking bij het opzetten van fysiotherapiepraktijken en dragen kennis over. Door middel van het geven van kennis en een goed voorbeeld hebben zij al meerdere projecten in Indonesië succesvol af kunnen sluiten.  Om er voor te zorgen dat ze dit in de toekomst kunnen blijven doen organiseren wij dit evenement.

Het concert zal op vrijdag 17 oktober plaatsvinden in de Immanuëlkerk, kerkstraat 3, te Rijnsburg en zal om 20.00 uur beginnen. Een kaartje aan de deur kost 10 euro. Als u hier een kaartje besteld zijn de kosten 9 euro. Klik hier om uw kaartjes te bestellen!

phoca_thumb_l_img_4736  crescendo

30 september 2014

SOMOI helpt bij vrede’s marathon

Op zondag 21 september hebben meer dan duizend mensen de marathon van Den Haag gelopen beter bekend als de ‘vrede’s marathon’. SOMOI heeft dit jaar de massages verzorgd bij de start en de finish. Hiermee hebben we 336 euro opgehaald! Voor meer informatie over de Den Haag Marathon kijk op www.denhaagmarathon.nl.

foto 1 foto 12

12 augustus 2014

SOMOI doet mee aan de NRC Charity Awards

Charitatief Nederland vraagt om uw stem! Op nrccharityawards.nl kunt u uw stem uitbrengen op de mooiste of meest krachtigste advertentie van dit jaar. Stem op een advertentie en help een goed doel aan een gratis spread in NRC Handelsblad en/of nrc.next!

f9de719b-141e-432e-ad77-20e876a4996e

 

06 juli 2014

De  nieuwe vrijwilligers: Luuk & Iris

Luuk en Iris op de motor

Zoals na iedere negen maanden is het weer tijd voor het nieuwe koppel om zich voor te stellen dus bij deze. Wij zijn Luuk en Iris, en zijn sinds half juni hier in Sintang beland. Luuk is ergotherapeut en is 27 jaar. De afgelopen drie jaar heeft hij bij Amstelring in hartje Amsterdam als ergotherapeut in de ouderenzorg (somatiek & geriatrie) gewerkt. Een hele overgang dus om nu aan de andere kant van het spectrum te zitten en met kinderen aan de slag te gaan. Iris is ook ergotherapeut en 25 jaar. Ze is juli 2014 afgestudeerd als ergotherapeut en heeft daarna als klantenservice medewerker gewerkt op verschillende afdelingen van verzekeringsmaatschappij OHRA. Tijdens haar studie heeft Iris een half jaar stage gelopen op de kinderrevalidatie afdeling van RMC Groot Klimmendaal te arnhem. Daarnaast heeft ze zich tijdens haar studie gespecialiseerd op de doelgroep kinderen. Deze ervaringen kan ze mooi gebruiken in het werk in Sintang.

De overgangsperiode met Dorith en Geertje is net achter de rug. Een hele leuke maar ook drukke periode waar we ongeveer met half Sintang hebben kennisgemaakt. Maar laten we bij het begin beginnen. Na een intensieve tweeweekse taalcursus in Yogyakarta zijn we naar Pontianak gevlogen waar Dorith en Geertje ons op het vliegveld op stonden te wachten. Na een snelle taxirit, waar we erachter kwamen dat de naam Luuk voor Indonesiërs niet is uit te spreken, zijn we bij het Broederhuis aangekomen. Hier werden we meteen goed onthaald met een heerlijke lunch en ontmoette we een aantal broeders. Verder hebben we het weekend in Pontianak nog een bezoek gebracht aan het revalidatiecentrum Sabatu waar we meteen de opdracht konden geven voor het vervaardigen van een spalk voor en patiëntje in Sintang. Ook stond op het programma een bezoek aan de Megamall waar we nog een laatste keer konden genieten van softijs, pizzahut en bioscoop voordat we al deze luxe achter ons lieten en per bus naar Sintang gingen. Na een nachtelijk ritje van 10 uur, over wegen die op sommige plekken uit meer gaten dan weg bestond, zijn wij ’s morgens vroeg in Sintang aangekomen. Onze eerste dagen hebben we in Singtang gevuld met het oefenen met de brommer rijden (LINKS!), de stad en de mensen te leren kennen en niet geheel onbelangrijk de beste eettentjes te ontdekken. Ondanks de prima tentjes was het eten bij Iris niet helemaal goed gevallen waardoor we het geplande kampungbezoek aan Putussibau jammer genoeg af moesten zeggen. Wel hebben we een hoop patiëntjes in Sintang kunnen zien op de werkplekken Gizi Buruck (centrum voor ondervoede kinderen), Karitas (malariakliniek) en de nieuwe locatie, waar sinds begin dit jaar therapie word gegeven, Puskesmas Sungai Durian (gezondheidscentrum). Ook is er een overeenkomst met het lokale zwembad Balliomoro gesloten waardoor er sinds maart iedere woensdagmiddag hydrotherapie wordt gegeven. De kinderen die we daar behandelen beleven ontzettend veel plezier aan de therapie in het zwembad en voor ons geld hetzelfde. Verder hebben Dorith en Geertje ter promotie van SOMOI nog even een mooi radio interview gegeven en zijn er een drietal presentaties op STIKes gehouden. Naast alle werkzaamheden voor SOMOI zijn we druk bezig geweest met promotie van het Nederlands elftal. De oranje shirtjes duiken steeds vaker in het straatbeeld van Sintang op!

Het oranje gevoel

We hebben een mooie leerzame overdrachtsperiode achter de rug en hoewel het erg gezellig was met zijn vieren werd het huis aan het eind toch wat krapjes. Nu is het tijd om het werk met zijn tweeen voort te zetten en daar hebben we heel veel zin in.
Ons doel voor de komende negen maanden is de vier therapieplekken die nu draaien van een vaste stroom aan patiënten te voorzien. Daarbij willen we de volgende stappen zetten naar het verder opleiden van therapieassistenten die de therapielocaties in de toekomst kunnen overnemen na het vertrek van SOMOI.

Contract tekenen bij dinas kesehatan           Therapie bij Puskesmas Sungai Durian