Periode Linda & Karlien – maart ’10 t/m nov. ‘10

Linda de Haan & Karlien Buis Linda de Haan & Karlien Buis

WEBSITE

Voor de belevenissen van Linda kijk op: www.travelmessage.nl/lindadehaan

Bekijk voor die van Karlien de volgende website: www.travelmessage.nl/karlienopkalimantan

14 oktober 2010
Het is nu al september en we zijn nu al ongeveer 7 maanden aan het werk in Pontianak. We genieten nog steeds met volle teugen! Wat is het toch bijzonder hier te mogen zijn en de kinderen en hun ouders te helpen!

We werken nog steeds op beide puskesmassen (Siantan Tengah en Alianyang).

De laatste tijd zijn we druk bezig geweest met het verstrekken van een aantal hulpmiddelen. Zo heeft Frido een rolstoel gekregen die uit Nederland overgescheept is, en hebben Rizky Aulia en Marga nu een rolstoel van hier, aangepast door het revalidatiecentrum Sabatu. We zijn bij hen allemaal op huisbezoek geweest, om te kijken hoe het thuis gaat met de rolstoel. Het blijft erg leuk om huisbezoeken te doen en te zien hoe mensen thuis wonen.
Frido in zijn nieuwe rolstoel met zijn moeder
Frido in zijn nieuwe rolstoel met zijn moeder
Rizky thuis in haar rolstoel tijdens Idul Fitri
Rizky thuis in haar rolstoel tijdens Idul Fitri



Frido woont een heel eind rijden weg (30-45 min van huis), midden tussen de ananas velden. Dat geeft altijd een bijzondere rit over smalle zandpaadjes tussen de bossen/velden door, zeker als het geregend heeft en het zeer glibberig is. Frido zit erg graag in zijn rolstoel! Hij hoeft hierdoor niet steeds bij iemand op schoot te zitten en hij kan toch iedereen in de gaten houden. Een goede oefening voor zijn hoofdbalans!
Bij Rizky thuis wonen ze met zo’n 14-en, waardoor het een drukte van belang is met allemaal rondrennende kindjes. Rizky vindt de stoel zo geweldig dat ze er niet meer uit wilt en elke keer maar aan vader vraagt of ze een stukje kunnen gaan lopen!
Jumali in de buggy
Jumali in de buggy
Marga met mooie nieuwe kleren in haar rolstoel
Marga met mooie nieuwe kleren in haar rolstoel
Marga had een rolstoel van de kerk gekregen, maar hier zat ze niet goed in, dus zijn wij bij haar thuis geweest om te kijken. Ze woont met haar ouders en 3 broertjes/zusjes in een klein houten huisje, met een ‘woonkamer’ van ongeveer 2,5 bij 3,5 meter zonder stoelen/banken en in de ‘slaapkamer’ van ongeveer 3 bij 3 meter ligt een groot matras waar ze met z’n allen slapen. We zijn met hen naar Sabatu geweest en nu heeft ze de aangepaste rolstoel thuis. Broeder Alex (vriend van SOMOI) is nog een keer langs geweest met een zak kleding en rijst, dus op de foto zit Marga tevreden in haar nieuwe kleding in de rolstoel. Super!

Jumali komt uit een erg arm gezin. Hij heeft een lastig ziektebeeld (veel onrust) en heeft vaak koorts. Voor therapie moet moeder zo’n 20 minuten door de zon naar de puskesmas lopen met Jumali in de wikkeldoek op haar heup. Toch blijven ze, wanneer Jumali geen koorts heeft, naar therapie komen. Thuis hebben ze geen stoelen of banken, dus we hebben een buggy voor Jumali gekocht, zodat hij thuis in een andere houding kan liggen/zitten. Ze waren hier erg blij mee en het is fijn ze op zo’n manier te kunnen helpen!

Naast de werkzaamheden op de puskesmassen is het geweldig om alle dagelijkse activiteiten en festiviteiten in Pontianak mee te maken. Zo hebben we het nog steeds heel gezellig met vrienden, zien we nog steeds hele leuke en mooie dingen en hebben we afgelopen maand puasa  en Idul Fitri meegemaakt.

In augustus/september was de puasa (ramadan/vastentijd). Dit verloopt natuurlijk totaal anders dan in Nederland. Hier doet het grootste deel van de bevolking aan puasa en de hele stad past zich erop aan en houdt er rekening mee. Puasa werd afgesloten met Idul Fitri (suikerfeest). We zijn door vrienden, collega’s en kinderen van therapie uitgenodigd om met Idul Fitri bij hen thuis langs te komen, wat een paar drukke dagen gaf. Veel bezoeken afleggen, veel op de sepeda motor rijden (leuk!) en vooral veel, heel veel eten! Als je tijdens Idul Fitri op bezoek komt, staan er heel veel snacks uitgestald die je allemaal ‘moet’ proeven, en soms krijg je ook nog eens rijst, vis en kip te eten. De eerste dag zijn we bij twee van onze therapiekinderen langs geweest, dat was heel erg leuk en bijzonder. Maar betekende ook dat er veel gegeten moest worden: op bezoek bij het ene kindje, snacks eten, lunchen met rijst en vis, doorrijden naar het andere kindje, weer snacks eten, toen werd er weer rijst en vis geserveerd en om af te sluiten nog meer snacks! We zijn trouwens ook nog bij het hoofd van Dinas Kesehatan (Dienst Gezondheidszorg) op bezoek geweest bij Idul Fitri, dat zou in Nederland toch ook niet snel gebeuren.

Intussen is al bekend dat Janneke en Jordi de nieuwe vrijwilligers zijn die hier in Indonesië zullen gaan werken. Over ongeveer 4 weken zullen zij al naar Indonesië vertrekken, eerst voor een taalcursus in Yogyakarta en in november zullen wij ze in Pontianak verwelkomen en inwerken. Alweer bijna tijd voor ons om afscheid te gaan nemen van dit mooie land en de lieve mensen, wat is de tijd toch snel gegaan deze periode. Gelukkig hebben we nog zo’n 2 maanden om flink te werken, te genieten, alles hier goed af te ronden en daarna nog heerlijk op vakantie te gaan!

21 mei 2010
Het is weer hoog tijd voor een update vanuit Indonesië! We zijn nu ruim 3 maanden in Indonesië en zijn aardig gewend aan de cultuur en de manier van leven, wat natuurlijk erg belangrijk is voor de werkzaamheden die we doen voor SOMOI. Het is hier nog steeds erg warm, maar het is zeker een klimaat waar prima aan te wennen is!
Op dit moment zijn we druk bezig met de promotie van fysiotherapie bij de Puskesmassen (gezondheidscentra) in Pontianak. Er zijn in totaal 23 Puskesmassen en op twee daarvan zijn reeds fysiotherapeuten werkzaam waar SOMOI mee samenwerkt.
Bij Puskesmas Siantan Tengah werken we samen met fysiotherapeut Awal. Hij werkt nu een jaar op de Puskesmas, zowel met volwassenen als met kinderen.
Bij Puskesmas Alianyang werken we samen met Pipin. Zij is ook een jaar werkzaam op de Puskesmas en heeft de fysiotherapie voor volwassenen in de puskesmas opgezet. In februari is Pipin samen met Anje en Corine begonnen met kinder-fysiotherapie en zijn wij samen met Pipin deze dienst verder aan het opzetten.
Bij Dinas Kesehatan werkt nog een derde fysiotherapeut. Zijn naam is Sudrajat en hij doet momenteel kantoorwerkzaamheden op het hoofdkantoor. Echter is Sudrajat erg betrokken bij de fysiotherapie in de praktijk en hebben we hem al verschillende malen betrokken bij overleg over fysiotherapie bij de puskesmassen.

 

Druk in overleg: Karlien, Awal, Sudrajat en Pipin. Linda is de fotografe.
Druk in overleg: Karlien, Awal, Sudrajat en Pipin. Linda is de fotografe.

Het promoten van fysiotherapie bij de Puskesmassen doen we zowel door presentaties te geven als door de wijk in te gaan op huisbezoeken bij kindjes. Zo hebben wij laatst samen met de fysiotherapeuten een presentatie gegeven aan alle hoofden (tevens doktoren) van de Puskesmassen en een aantal andere mensen. Onze eerste presentatie in het Indonesisch, best spannend dus, maar ook erg leuk om te doen! Het doel van de presentatie was om informatie te geven over fysiotherapie, met nadruk op de kinder-fysiotherapie en het belang hiervan. Veel ouders begrijpen niet dat behandeling bij de fysiotherapie een langdurig proces is en dat er kleine stappen genomen worden, voordat het uiteindelijk doel bereikt wordt. Het is daarom belangrijk dat de doktoren ook weten hoe fysiotherapie werkt zodat zij kunnen aangeven dat de ouders een langdurig proces aangaan. Daarbij hebben de doktoren nu informatie over fysiotherapie waardoor zij hopelijk meer kindjes zullen doorverwijzen.
Half mei zullen we een presentatie geven aan de posyandu van puskesmas Alianyang. De posyandu is een groep vrouwen die vrijwillig werken en die elk een stukje wijk voor hun rekening nemen, waarbij zij ouders en kinderen begeleiden die voor vaccinatie komen. Deze presentatie is bij puskesmas Siantan Tengah reeds gegeven.

Het mag wel duidelijk zijn dat wij, samen met de fysiotherapeuten, hard aan het werk zijn om meer kindjes naar de fysiotherapie te krijgen. Naast het promoten van de fysiotherapie zijn we de fysiotherapie steeds meer aan het uitbreiden.
Ondertussen zijn er bij Puskesmas Siantan Tengah drie ochtenden therapie en komen er nu gemiddeld 5 kindjes op een dag. Vergeleken met een aantal weken terug is dit een flinke verbetering! Bij Puskesmas Alianyang gaat het iets minder snel, maar dat is niet gek gezien het feit dat fysiotherapie daar pas vier maanden gestart is. We zijn daar sinds 22 mei begonnen met een tweede therapieochtend en ook daar komen nu meer kindjes dan een aantal weken terug. Dat is fijn!

Fahzi en Karlien
Karlien met Fahzi (Alianyang)

Linda met Slamet (Siantan Tengah)
Linda met Slamet (Siantan Tengah)

Salam dan Sampai jumpa! Groeten en tot ziens!
Karlien en Linda


2 april 2010
De tijd gaat snel! Wij zijn nu al vijf weken in Indonesië. Op 13 februari zijn we vanuit Nederland vertrokken naar Yogyakarta voor twee weken taalcursus.
Op zondag zijn we aangekomen en maandag meteen begonnen met de cursus van in totaal 60 uur. Het was een goede ervaring om in deze twee weken intensief bezig te zijn met de Indonesische taal. Daarnaast was het prettig om vast aan de warmte en de andere cultuur te kunnen wennen.

Zaterdag 27 februari was het dan zo ver: onze aankomst naar Pontianak!
Op het vliegveld werden we opgehaald door Anje en Corine, erg leuk om hen weer te zien. We hebben veel mensen ontmoet, waaronder collega’s, vrienden en de Nederlandse broeder Alex. Daarnaast zijn we meegeweest naar de twee Puskesmassen waar we werken met de fysiotherapeuten Awal en Pipin, en zijn we bij kantoren als Dinas Kesehatan (Dienst Gezondheidzorg) geweest. We hebben veel besproken en overlegd met Anje en Corine over het werk en de visie van SOMOI.

Het was prettig om bij de buren en vrienden te merken dat sociale contacten erg belangrijk zijn en gewaardeerd worden. We hebben een aantal uitstapjes gemaakt met vrienden, dit was erg leuk en bijzonder omdat je dan echt in het Indonesische leven stapt en een hele andere omgeving ziet in de kleinere dorpen. We hebben deze weken dus ook al veel geleerd over de cultuur en manier van leven in Indonesie.

We hebben in Pontianak veel nieuwe indrukken opgedaan, de inwerkweken waren intensief maar erg leuk! Corine en Anje gaan weer terug naar Nederland, met een omweg via Bali en Sumatra. We hebben veel zin om aan de slag te gaan en nog meer te leren over Indonesie!

Zie hieronder nog twee foto’s!

Salam!   Karlien en Linda

Een rolstoelpassing voor Frido in het 'SOMOI-huis'
Een rolstoelpassing voor Frido in het 'SOMOI-huis'.









Een Nederlans optreden door Karlien, Anje, Corine en Linda. Wie zingt er mee? "Hoofd, schouders, knie en teen!"
Een Nederlans optreden door Karlien, Anje, Corine en Linda. Wie zingt er mee? "Hoofd, schouders, knie en teen!"









Even voorstellen:

Wij zijn Karlien en Linda en gaan in februari voor negen maanden naar Pontianak, Borneo!
We kennen elkaar via onze opleiding en vrijwilligerswerk voor een organisatie die vakanties organiseert voor gezinnen met gehandicapte kinderen.

Karlien is 22 jaar en zal begin februari 2010 afstuderen als ergotherapeut. Naast het afstuderen begeleidt zij twee middagen in de week een jongetje met PDD-NOS. Linda is 22 jaar en is in juli afgestudeerd als ergotherapeut. Ze werkt nu tijdelijk bij een sportclub en kinderspeelparadijs tot het vertrek in februari.

Op dit moment zijn we bezig met alle voorbereidingen, zoals inlezen in ziektebeelden, de taal leren, vaccinaties halen, spullen kopen zoals een goede reistas, kleding en niet te vergeten een goede zonnebril. Daarnaast willen we gaan meelopen met kindertherapeuten, om ervaringen op te doen bij kinderen met beperkingen zoals wij deze in Indonesië tegen kunnen gaan komen. We zijn al bij een aantal bestuursvergaderingen van SOMOI aanwezig geweest en we voelden ons meteen thuis in de leuke groep. Door het horen van alle verhalen over het leven in Indonesië hebben we er al ontzettend veel zin in! Half februari vliegen we eerst naar Yogyakarta (Java) en hebben we daar een taalcursus van twee weken. Vervolgens vliegen we naar Pontianak waar Anje en Corine ons zullen inwerken en waar we vanaf 1 maart zelfstandig aan de slag gaan!

Overige nieuwtjes:

– Dana en Roos zijn begin juli vertrokken uit Pontianak. Een terugblik op hun werktijd en de overgang met Nederland kunt u vinden op deze vernieuwde website.

– Anette Martens (oefentherapeut Mensendieck) is in 1998 door SOMOI  uitgezonden naar Makassar (Sulawesie). Somoi heeft haar project afgerond op Sulawesie en is daarna gestart op Kalimantan. Anette is sindsdien elk jaar terug geweest in Makassar om hulp te blijven aanbieden. Ze heeft contact met ons gezocht en we zijn erg trots op het feit dat er nog steeds een therapiecentrum staat in Makassar en dat zij daar aanwezig blijft! Anette blijft het werk van SOMOI voortzetten. Ze heeft een eigen stichting opgericht, SOMOI Makassar.  U kunt hier meer over lezen op haar eigen weblog: www.somoimakassar.shareyourstory.nl

SOMOI-bestuur en Linda&Karlien SOMOI-bestuur en Linda&Karlien


2 april 2010

Leave a Reply